Σημείο συγκέντρωσης επιβατών:
Δημοτικός χώρος στάθμευσης απέναντι από την εκκλησία του Αποστόλου Αντρέα, στο Πλατύ Αγλαντζιάς.
Ώρα αναχώρησης λεωφορείων: 07:45
Τη δράση στηρίζουν το Τμήμα Αρχαιοτήτων, ο Δήμος Γεροσκήπου, το Κοινοτικό Συμβούλιο Κουκλιών και ΕΤΑΠ Πάφου.
Τιμή συμμετοχής: 10 Ευρώ το άτομο. Στην τιμή περιλαμβάνεται και το γεύμα μαζί με ποτό στο αίθριο χώρο της “Κάτω Βρύσης”, στη Γεροσκήπου.

Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνήστε με το 99694407 ή aei.filmfestival@cytanet.com.cy

Στο πλαίσιο του περιορισμού της εξάπλωσης του COVID-19, θα εφαρμόζονται τα εκάστοτε μέτρα που εκδίδει το Υπουργείο Υγείας

Μέγιστος αριθμός συμμετοχής: 50 άτομα

Λίγα λόγια για τη λατρεία της Μεγάλης Θεάς στη Κύπρο.
Γύρω στο 3000 π.Χ., μια λατρεία που αφορούσε τη γυναικεία γονιμότητα αναπτύχθηκε συστηματικά στην περιοχή της Πάφου. Είναι βέβαιο πως στο δυτικό τμήμα της Κύπρου ανθούσε για μερικές εκατοντάδες χρόνια μια λατρεία της γυναικείας γονιμότητας.
Η Αμαθούντα, που ιδρύθηκε σύμφωνα με την παράδοση, από Κυπρίους που διατήρησαν την ετεοκυπριακή γλώσσα και ίσως τα αρχαία τους ήθη, είχε επίσης αναπτυχθεί ως βασική περιοχή λατρείας της θεάς, πιθανώς ήδη κατά τον 11ο αι. π.Χ.. Από τον πρώιμο 7ο αι. π.Χ., στην κορυφή της ακρόπολης υπήρχε ένα ιερό αφιερωμένο στη θεά, το οποίο εξελίχθηκε σε μέγιστο θρησκευτικό κέντρο κατά την αρχαϊκή περίοδο. Πολλά αρχαϊκά γυναικεία ειδώλια του γυμνού τύπου με τα χέρια στο στήθος που βρέθηκαν στο ιερό και σε τάφους, τεκμηριώνουν τη λατρεία της θεάς που ταυτιζόταν με την Αστάρτη ή την Αθώρ. Αναφέρεται πως η θεά της Αμαθούντας ήταν ερμαφρόδιτη.
Μέχρι το τέλος του 5ου αι. π.Χ., οι Κύπριοι είχαν αποκτήσει συνείδηση της ελληνικής τους ταυτότητας. Στο μεταξύ, η λατρεία της Αφροδίτης είχε αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Η θεά και οι λατρευτές της στην Κύπρο απεικονίζονται τώρα με ελληνικές ενδυμασίες και ελληνικά εικονογραφικά γνωρίσματα, εξακολουθούν όμως να διακρίνονται για την πλούσια διακόσμηση και τα κοσμήματά τους.
Από τις λίγες πρώιμες επιγραφές που διαθέτουμε (6ος αι. π.Χ.), γνωρίζουμε πως η θεότητα απλά αποκαλείτο Θεά ή Παφία ή Γολγία (από το τοπωνύμιο των δύο κύριων ιερών της). Στην Πάφο του 4ου αι. π.Χ. αποκαλούνταν Ἄνασσα, ένα παμπάλαιο ελληνικό όνομα που σήμαινε τη βασίλισσα. Άρχισε να αποκαλείται Αφροδίτη σε βασιλικές επιγραφές της Αμαθούντας του τέλους του 4ου αι. π.Χ.. Από εκεί και ύστερα αναφέρεται ως Κυπρία ή Παφία Αφροδίτη σε πλήθος επιγραφών των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων.
Η πλούσια μυθολογία γύρω από την Αφροδίτη είναι ίσως κυπριακής προέλευσης και διασώζει πιθανώς στοιχεία της λατρείας της από την εποχή που οι Έλληνες την υιοθέτησαν. Ήταν μια τρομερή σεξουαλική θεότητα, κυρία του χαλκού, προστάτιδα της γονιμότητας και της φύσης. Ως τέτοια συνδέθηκε με πολλούς εραστές, τον Ήφαιστο και τον Άδωνη.

Στάση 1 (08:45-09:30): Αρχαιολογικός χώρος Αρχαίας Αμαθούντας (Αρχαία Αγορά και Ρωμαϊκός ναός Αφροδίτης στην κορυφή του λόφου)
Η Αμαθούντα ήταν μια από τις σημαντικότερες αρχαίες πόλεις-βασίλεια της Κύπρου, όπου σύμφωνα με τη μυθολογία ο ήρωας Θησέας άφησε την εγκυμονούσα Αριάδνη για να την φροντίσουν οι ντόπιες γυναίκες. Ήταν επίσης ένας σημαντικός τόπος λατρείας της θεάς Αφροδίτης-Αστάρτης. Στην είσοδο του Ιερού της Αφροδίτης δέσποζαν δύο μεγάλα μονολιθικά πιθάρια που χρονολογούνται στον 7ο αι. π.Χ. Το ένα σώζεται σήμερα σε θραύσματα επί τόπου, ενώ το άλλο μεταφέρθηκε ήδη από το 1865 στο Μουσείο του Λούβρου. Ο ναός της Αφροδίτης που βλέπουμε σήμερα χρονολογείται στη ρωμαϊκή περίοδο (1ος αι. μ.Χ.) και τα ερείπια του καταλαμβάνουν ένα σημαντικό τμήμα της ακροπόλεως. Κτίστηκε πάνω στα ερείπια ενός προγενέστερου ελληνιστικού ναού και ακολουθεί τον τύπο του ελληνικού πρόστυλου ναού. Φαίνεται ότι τον 5ο αι. μ.Χ., η περιοχή γύρω από το νότιο τμήμα του ναού χρησιμοποιήθηκε ως τόπος λατρείας από τους πρώτους Χριστιανούς. Τον 6ο-7ο αι. μ.Χ. ο ναός καταστράφηκε και στη θέση του κτίστηκε μια μεγάλη τρίκλιτη βασιλική. Η ρωμαϊκή αγορά ήταν οργανωμένη γύρω από μια μεγάλη λιθόστρωτη πλατεία. Στη νότια της πλευρά βρίσκεται ο κεντρικός δρόμος της κάτω πόλης. Οι τρεις υπόλοιπες πλευρές καταλαμβάνονταν από στοές. Στο κέντρο της αγοράς υπήρχε μια μνημειώδης κρήνη. Στη βορειοδυτική της γωνία το σημαντικότερο κτίσμα είναι μια μεγάλη κρήνη-δεξαμενή ή Νυμφαίον. Στα ανατολικά βρίσκονται τα ρωμαϊκά λουτρά και στα νοτιοανατολικά ένα ελληνιστικό λουτρό.


Στάση 2 (10:30-11:30): Ιερό της Αφροδίτης στα Κούκλια και επίσκεψη στο τοπικό αρχαιολογικό μουσείο
Η Παλαίπαφος και η γύρω περιοχή σχετίζονται με μια πανάρχαια λατρευτική παράδοση που συνδέεται με τη «Μεγάλη θεά» της γονιμότητας, την μετέπειτα Αφροδίτη, η οποία φαίνεται ότι λατρευόταν στην Κύπρο ήδη από τη Χαλκολιθική περίοδο (3900-2500 π.Χ.). Το Ιερό της Αφροδίτης ήταν ένα από τα σημαντικότερα και πιο ξακουστά θρησκευτικά κέντρα του αρχαίου κόσμου. Τα (ομολογουμένως φτωχά) κατάλοιπα του Ιερού περιλαμβάνουν δύο ομάδες κτηρίων. Στα νότια σώζεται το αρχαιότερο ιερό, το Ιερό Ι, που χρονολογείται γύρω στα τέλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Αποτελείται από μια υπαίθρια αυλή (το τέμενος), που ήταν περίκλειστη με μεγαλιθικούς τοίχους, και μια στοά στο κέντρο της οποίας φυλασσόταν ο κωνικός βαίτυλος, σύμβολο της δύναμης της Μεγάλης Θεάς. Σημειώνεται ότι η λατρεία της Θεάς στην Παλαίπαφο ήταν ανεικονική. Ο λατρευτικός βαίτυλος διατηρήθηκε και στο ρωμαϊκό Ιερό ΙΙ, που οικοδομήθηκε στα βόρεια του προηγούμενου και χρονολογείται στα τέλη του 1ου αιώνα ή στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. Το Ιερό ΙΙ περιλαμβάνει μια εσωτερική υπαίθρια αυλή (το τέμενος), που πλαισιώνεται στη νότια, ανατολική και βόρεια πλευρά της από καλυμμένες στοές.

Στάση 3 (12:00-12:30): Πολιτιστικό σημείο Κάτω Βρύση, στη Γεροσκήπου
Η «Κάτω Βρύση» αποτελούσε αρχαίο υδραγωγείο που χρησιμοποιείτο μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. για τις υδρευτικές και αρδευτικές ανάγκες της κοινότητας, ενώ στις γούρνες της γινόταν το πλύσιμο των ρούχων των κατοίκων. Η λαϊκή παράδοση θέλει το νερό της, το οποίο διοχετεύεται μέσω υπόγειας σήραγγας που περνά από το προαύλιο της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής, ως θαυματουργό («αγίασμα»), αφού αυτό συνδέθηκε με τη θεραπεία παθήσεων των οφθαλμών. Στην αρχαιότητα, η «Κάτω Βρύση» πρέπει να είχε ρόλο στη λατρεία της θεάς Αφροδίτης, καθώς φαίνεται να αποτελούσε την κύρια πηγή υδροδότησης των Ιερών Κήπων.
Γεύμα (12:30-14:00) Θα προσφερθεί γεύμα στο διαμορφωμένο χώρο “Κάτω Βρύση”

Στάση 4 (14:00-15:30): Πέτρα του Ρωμιού
Ένας βράχος φορτωμένος με μύθο, παράδοση, μνήμες. Ένας βράχος με τον οποίο συνδέεται ολόκληρο το νησί. Η γόνιμη ελληνική φαντασία επέλεξε την Κύπρο και ιδιαίτερα αυτό το βράχο ως το μέρος όπου αναδύθηκε μέσα από τους αφρούς της θάλασσας η Θεά της Ομορφιάς και του Έρωτα. Η μυθική γενέτειρα της Αφροδίτης, γνωστή ως “Πέτρα του Ρωμιού”, είναι ένας ενδιαφέρον γεωλογικός σχηματισμός τεράστιων βράχων κατά μήκος μιας από τις πιο όμορφες ακτές του νησιού, στη νοτιοδυτική ακτή της Επαρχίας Πάφου. Σύμφωνα με τον μύθο, η αρχαία Ελληνίδα θεά του έρωτα και της ομορφιάς Αφροδίτη γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας στο σημείο αυτό. Ο θρύλος λέει ότι αναδύθηκε από τα κύματα κι ένα όστρακο τη συνόδευσε στη συγκεκριμένη παραλία. Τα γιγαντιαία πετρώματα, τα οποία βρίσκονται στην ίδια θέση, συνδέονται και μ΄ έναν άλλο πιο πρόσφατο θρύλο, σύμφωνα με τον οποίο ο βυζαντινός ήρωας Διγενής Ακρίτας τα έριξε εκεί για να κρατήσει μακριά τους Σαρακηνούς Άραβες (7ο – 10ο αιώνα). Το όνομα Πέτρα του Ρωμιού προέρχεται από τον ήρωα αυτόν. Λέγεται ότι σε ορισμένες καιρικές συνθήκες τα κύματα αυξάνονται και καθώς σπάζουν σχηματίζουν μια στήλη του νερού, που διαλύεται σ΄ ένα πυλώνα του αφρού. Προσθέτοντας λίγη φαντασία, αυτό φαίνεται σαν μια στιγμιαία εφήμερη και παροδική ανθρώπινη μορφή. Άλλοι δημοφιλείς μύθοι λένε ότι εάν κανείς κολυμπήσει τρεις φορές γύρω από το βράχο θα έχει ευλογίες, συμπεριλαμβανομένης της αιώνιας νεότητας και της ομορφιάς, καλής τύχης, γονιμότητας και της αληθινής αγάπης.

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ : 15:30
Σημείο άφιξης (17:00): Δημοτικός χώρος στάθμευσης απέναντι από την εκκλησία του Αποστόλου Αντρέα Πλατύ Αγλαντζιάς.

Οδηγίες του Υπουργείου Υγείας για μετακίνηση με λεωφορείο:

α. Στους σταθμούς λεωφορείων ή άλλων μέσων μαζικής μεταφοράς πρέπει να αποφεύγεται ο συγχρωτισμός των οδηγών και επιβατών και να τηρούνται οι αποστάσεις των 2 μέτρων.
β. Στα λεωφορεία, σε κάθε διπλή θέση θα πρέπει να κάθεται ένας επιβάτης. Οι θέσεις πίσω από τον οδηγό θα πρέπει να μένουν κενές.
γ. Η χρήση μάσκας για τους οδηγούς λεωφορείων ή άλλων μέσων μαζικής μεταφοράς καθώς και για τους επιβάτες στις δημόσιες συγκοινωνίες είναι υποχρεωτική, δίνοντας προσοχή στην ορθή χρήση και απόρριψή της αμέσως μετά την έξοδό τους από το λεωφορείο, σε κλειστούς ποδοκίνητους κάδους.
δ. Δεν επιτρέπεται η επιβίβαση ατόμων πέραν του 50% της δυναμικότητας του λεωφορείου. Ο οδηγός έχει την υποχρέωση να ελέγχει τον αριθμό των επιβατών που βρίσκονται μέσα στο λεωφορείο.
ε. Η επιβίβαση να γίνεται από την μπροστινή είσοδο ενώ η αποβίβαση επιβατών από το λεωφορείο να προτιμάται να γίνεται από τις πλαϊνές εισόδους ή τις εισόδους στο πίσω μέρος του λεωφορείου. Εάν δεν υπάρχουν πλαϊνές ή πίσω έξοδοι, η αποβίβαση να γίνεται από την μπροστινή είσοδο αλλά όχι ταυτόχρονα με την επιβίβαση. Η σήμανση για τις εισόδους/εξόδους να είναι ευκρινής.

13 Σεπτεμβρίου @ 07:45
07:45 — 17:00 (9h 15′)

Κ.Π.Ε.Ε. ΑΘΑΛΑΣΣΑΣ

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΘΕΣΗ ΕΔΩ